Verslag

13e editie de allerlangste Preuvenetour ooit: 113,7 km

Het was al vroeg druk op de weg richting Parkstad Limburg. De deuren bij het Van der Valk Hotel in Heerlen stonden gastvrij en wagenwijd open. Het bestuur van de organiserende stichting, voorzitter Hans Hoffman, secretaris Ernest Lebouille, penningmeester Emiel Frambach en beschermvrouwe Judith Oostwegel-Van Uden heette iedereen welkom. Na het welkomstwoord van Hans Hoffman was het tijd voor een stevig sportontbijt klaargestoomd door de wielerkoks van het team van Lebouille. Spreekstalmeester Cees Maas was ook in de 13e uitgave van de Preuvenetour weer vroeg uit de veren en stelde iedere ploeg op zijn ludieke manier voor.

Klokslag 10.00uur schoot Judith Oostwegel - Van Uden de renners op weg. In de korte etappe naar het Megaland van Jan Smeets konden de benen van eenieder even warm draaien. Een ware Derny wedstrijd stond de pedaleurs te wachten in Landgraaf. Een felle strijd om de "Gerrie Knetemann Trofee". Vele jaren stond een ploegentijdrit op het programma. Nu met een echt derny wielergevecht verraste de organisatie elke deelnemer en schotelde de gasten een waar spektakel voor. In een zinderende finale won uiteindelijk met een banddikte Frans Maassen uit Haelen. Hij versloeg Marc Lotz in een vrij hoge snelheid van 62 km gemiddeld per uur. Emiel Savelkoul finishte eervol op de derde stek.

Van Megaland naar Winselerhof duurde toch ruim vijf minuten. Hier stond een heerlijk Italiaans buffet te wachten en werd nog even over dernystrijd nagepraat. De langste etappe van vandaag ging richting Kasteel Elsloo. De organisatie vergde niet het uiterste van de renners. De beruchte Maasberg werd namelijk niet beklommen, maar rollend gleden de gladiatoren naar beneden. Rond twee uur fietste het peloton door het Heuvelland en via een gedeelte van het Amstel Gold Race parcours naar Grand Hotel Voncken in Valkenburg. Na de derde ravitaillering ging men richting Gulpen. Hier stond de poort van de Gulpener Bierbrouwerij open en rook men behalve het bier ook lekker belegde sandwiches. Daarna was het tijd voor de laatste etappe. Sommigen onder de pedaleurs snakten naar het einde. Het was voor velen dan ook een opluchting dat in de verte de bekende Toekan van Hotel Van der Valk weer opdook. Een verdiende warme douche en een heerlijk buffet stonden voor iedere sportieveling gereed. Onder het genot van alcoholistische drank werd de 13e Preuvenetour nog even tevreden onder de loep genomen.

Sneeuw houdt 5e Preuvenewintertour niet tegen

Voor de vijfde maal werd zaterdag 30 januari de Preuvenewintertour op touw gezet. Vertrek en aankomst nu in Hotel Kasteel Bloemendal. Ook vijf jaar geleden werden de renners in de eerste editie van de Preuvenewintertour vanuit Vaals weggeschoten. Tussentijds was Hotel van der Valk in Maastricht driemaal het vertrek en aankomstpunt.

Het team Bloemendal van Jacqueline en Frans Willem Cox stond bij binnenkomst al gastvrij en vriendelijk klaar om iedereen zo goed mogelijk te ontvangen. Zo waren er al vroeg veel blijde gezicht bij zowel sporters als supporters en er was nog geen meet door de sneeuw afgelegd. Een heerlijk uitgebreid sportontbijt stond klaar om voldoende kracht te verzamelen voor een fantastische tocht door het besneeuwde Heuvelland.

Om precies tien uur klonk het startschot. De eerste etappe naar Schaapskooi Mergelland in Eperheide was de zwaarste. Het Vijlenerbos werd door de weersomstandigheden noodgedwongen doorgestreept. Epen en het Onderste Bos deden menig sportieveling naar lucht happen. De eerste ravitaillering bij Ger en Elies Lardinois werd dan ook gebruikt om weer bij krachten te komen. De erwtensoep ging erin als koek.

De volgende etappe ging via Heijenrath en Beutenaken via enkele klimmetjes door de velden naar Beer en Eathoes A gen Ing in Reijmerstok. Op het menu stond lekker vers brood met heerlijk beleg zoals het Limburgse huidvlees. Gezonde kost voor stoere binken.

Langzaam werd iedereen naar hun modderige bikes gestuurd. De sportieve plicht wachtte en de derde etappe ging via Euverem en de Gulpenerberg off-road naar de Gulpener Bierbrouwerij. Onderweg zag je hier en daar al iemand iets sneller trappen. Men rook het echte Limburgse bier. De poort van de Gulpener Bierbrouwerij aan de Rijksweg stond dan ook wagenwijd open. Hier kwam je behalve de reuk van heerlijk gebrouwen Gulpener bier ook de aroma van de vers gebakken wafels je al tegemoet.

Het was echter al weer snel tijd voor de laatste etappe. Dit laatste gedeelte was de langste maar niet de zwaarste. Het was of de fietsen de stal roken. Nadat de renners nog eens alles uit kast haalden, ging de tocht via Mechelen en Nijswiller richting Vaals. In de verte zag men aan de horizon Hotel Kasteel Bloemendal weer opduiken. Moe maar voldaan kwam men weer in Vaals aan. De eerste consumpties werden langzaam aan de lippen gezet, waarna de verhalen in de loop van de avond steeds minder geloofwaardiger werden........

        

        

Foto's: Jos Vaessens

Zon, wind en regen smaakmakers van de 12e Preuvenetour

Het was een drukte van belang bij de start van de Preuvenetour, donderdag 3 september 2009. Bijna honderd goed getrainde wielertoppers kwamen aan het vertrekpunt van alweer de 12e Preuvenetour. Lange tijd had Kasteel Hoensbroek de start- en finishplaats binnen haar muren. Nu toverde het bestuur van de organiserende stichting, voorzitter Hans Hoffman, secretaris Ernest Lebouille, penningmeester Emiel Frambach en beschermvrouwe Judith Oostwegel-Van Uden, een nieuwe start- en finishplaats uit de hoge hoed. Hotel Van der Valk in Heerlen opende gastvrij haar deuren voor het hele wielerpeloton en talrijke supporters. Freek van der Valk en zijn keukenbrigade schotelden het sportief gezelschap een voortreffelijk sport ontbijt voor, waar voldoende calorieën inzat om alle 'bergen' in het heuvelland met speels gemak te beklimmen.

Spreekstalmeester Cees Maas was al vroeg uit de veren om op zijn ludieke manier ieder team voor te stellen. Ook verkeersleider Hans Frissen had zijn handen vol. Motards, verkeersregelaars en volgers werden gebrieft toen Frissen voorlas uit eigen werk.

Om tien uur precies klonk het verlossende schot uit het startpistool. Via Kunrade, Ubachsberg en Wijlre richting Gulpen. In deze eerste twintig kilometer werden de spieren even warm gedraaid. De supporters moesten zoeken waar hun favorieten in het peloton verbleven. Koersdirecteur Emiel Frambach hield het vooral bij aanvang kort. Toch kwamen de eerste zweetdruppeltjes al snel te voorschijn en werd Hotel Gulpenerland bereikt.

In de tweede etappe stond de ploegentijdrit op het programma. Een tijdrit van iets meer dan drie kilometer licht oplopend, Limburgs plat. Na het gevecht tegen de klok had de parcoursbouwer een mooie toer uitgestippeld. Via Banholt, Honthem, Eckelrade en Sint Geertruid werd er gekoerst richting Kasteel Rijckholt. Hier stond het wafelijzer al op temperatuur.

In de derder etappe werd België aangedaan. In een pittig en in een hier en daar meer dan glooiend parcours werd de grens in Eijsden gepasseerd. Bergje op en bergje af was hte deuntje in de achterhoede van het peloton. Toch petje af voor de mindere sportfanaten onder ons, want ondanks alles kwam iedereen via Moelingen, Lixhe, Eben Emael en Kanne in Château Neercanne aan.

Vanuit Kanne reed men door de Limburgse hoofstad. Via het Provinciehuis, Cadier en Keer en de afdaling Sibbergrubbe kwam men op het grondgebied van Hans Pijls, Hotel Voncken. Bij de echte liefhebber kwam al een 'big smile' op het zicht bij het zien van de geconfijte eendebout. Een goede ondergrond voor de laatste etappe.

Dit gedeelte van de Preuvenetour leek de zwaarste voor sommige renners. In werkelijkheid zijn de laatste meters met vooral de warme douches in vooruitzicht de mooiste momenten. De lach kwam bij velen terug bij het zien van de 'Toekan' aan de horizon van Hotel van der Valk. Met veel smaak werd het eerste glaasje bier aan de lippen gezet en er zouden nog vele consumpties volgen.